Poznajmy żarlacza
Przylądek Dobrej Nadziei to zdradziecki labirynt poszarpanych skal i maleńkich wysepek.Jego zimne wody skrywają na swoim dnie 2700 wraków. Jest to dom dla największej populacji żarłacza białego na świecie. Tysiące uchatek południowo afrykańskich prowadzą je do wąskiego kanału, zwanego Aleją Rekinów. Eksperymentowanie, poznawanie krok po kroku zachowań rekinów ludojadów znacznie wzbogaca naszą wiedzę o tych zwierzętach. Kiedy rekiny wyczują ofiarę, uderzają od dołu z ogromną silą, wyrzucając ponad powierzchnię wody. Spotkanie pod wodą z ludojadem jest niezwykle niebezpieczne. Należy zachować wszelkie środki bezpieczeństwa, by nie narazić się na ich atak. Najpierw trzeba znaleźć bezpieczne miejsce, z którego będzie można z bliska zobaczyć żarłacza. By chronić delikatną część brzuszną, rekiny te manewrują, by jakiekolwiek zagrożenie zawsze znajdowało się nad nimi. Gdy żarłacz zauważa nurków. Po spostrzeżeniu jednego osobnika, bacznie obserwuje się, czy nie nadpływają kolejne. Rekin zbliża się, by sprawdzić ofiarę i odpływa, uderzony rurką – tak reaguje na dotknięcie twardego przedmiotu, jednak nie wolno ani na chwilę spuścić go z oka. Rekini sposób na życie może wydawać się nam brutalny.Jednakże, kiedy chodzi o przetrwanie, okazał się on niezwykle skuteczny. Największe zagrożenie nie przychodzi z dna oceanów, lecz z jego brzegów. Jak na razie Rangiroa jest rajem dla rekinów, ale co będzie, jeśli nie zmienią się praktyki rybaków, pozbawione nadzoru mogą doprowadzić do polowań i sprzedaży rekinów także tu. Rekiny nie są poławiane, ponieważ nikt nie chce ich kupować, jednak, gdyby znaleziono rynek zbytu, polowano by i na nie. Istnieje przekonanie, że jeśli wytępi się rekiny z Rangiroa, konsekwencje dla rybaków będą ogromne. Jednak nie wszyscy pozostawiają rekiny w spokoju. Łowią je łowcy tuńczyków. Co roku wyławia się około czterystu tysięcy ton rekinów. Polowa z nich ginie przypadkowo, zaplątana w sieci. Coraz częściej stają się cennym łupem ze względu na płetwy, których kilogram osiąga cenę nawet dwustu dolarów. Zupa z płetwy rekina, to przysmak, a dla wielu także oznaka zamożności. Pozbawione płetwy rekiny, rzucane są powrotem do morza. Jest to rzeź na nieprzewidywalną skalę. Jaki będzie jej skutek za dwadzieścia, czy pięćdziesiąt lat, gdy miliardy martwych rekinów pozbawią ekosystem równowagi? Co roku dochodzi do siedmiu, czy ośmiu ataków żarłaczy na ludzi, gdy przez pomyłkę uznają ich za swój przysmak.Wraz z bliższym poznaniem tych zwierząt zmienia się nasze wyobrażenie powodowane strachem o tym bezwzględnym drapieżniku. Ci władcy oceanu nagle wzbudzają współczucie swoją samotnością i pewnego rodzaju bezradnością. Gdyby jednak zdecydowały się na atak – nie ma ucieczki. Wysiłki w odkrywaniu zachowań tych zwierząt nie poszły na marne. Aleją rekinów, uchatki afrykańskie, każdej zimy przybywają tu tysiącami, by płodzić i rodzić młode oraz w bogatych w pożywienie wodach obrosnąć niezbędnym tłuszczem do przetrwania zimy. To raj, zarówno dla uchatek, jak i dla żarłaczy białych. Składające się w 50% z tkanki tłuszczowej młode uchatki dostarczają rekinom niezbędnych substancji energetycznych. Choć pewnie nie wzbudza to naszej litości, żarłacz takich rozmiarów ciężko pracuje na swój posiłek. Pomimo swej siły, osiąga maksymalną prędkość zaledwie czterdziestu kilometrów na godzinę i łatwo mu uciec. Żarłacz biały pomaga utrzymać naturalną równowagę w populacji drapieżników i ich ofiar. Poluje wyłącznie na słabe oraz chore osobniki, chociaż nie zawsze skutecznie.
Mrówkojady to zwierzęta, które uwielbiają życie w dżunglach, gdzie często pada deszcz. Można je również spotkać w lasach oraz na stepach i równinach. Mrówkojady mają kolor szary, posiadają długi pysk. Aby łatwo było wyciągnąć mu mrówki posiada w tym celu długi i lepki język. Jego przednie łapy przystosowane są do grzebania w celu wyszukiwania mrówek. Mrówkojady to samotnicy, które łączą się w pary tylko na czas godów. Ich długość sięga prawie 2 metrów, a waga wynosi 39 kilogramów. Mrówkojad żyje z reguły około 26 lat. Jego pożywienie stanowią głównie mrówki, termity, ale czasem zjada także larwy owadów, jaja ptaków oraz owoce. Są to bardzo duże i niezwykle silne zwierzęta. Jeśli chodzi o wygląd mrówkojady pokryte są gęstą sierścią. Mają charakterystyczną bardzo długą głowę, a wąski i długi pysk. Jego łapy zakończone są czterema pazurami o kształcie haczyków. Mrówkojad, gdy urodzi młode mrówkojady przez kilka miesięcy nosi je na grzbiecie, karmi je też własnym mlekiem przez około pół roku. Rysie zamieszkują Azję Północną, Środkową i Wschodnią, Amerykę Północną i Półwysep Iberyjski. Rysie, gdy osiągną dojrzałość mierzą około 130 centymetrów. Jeśli chodzi o barwę mogą mieć kolor szarawożółty, rudobrązowy lub czasem w cętki. Charakterystyczną cechą rysia są umieszczone na uszach pędzelki. Rysie to ssaki, które daleko i wysoko skaczą stąd też lubią wspinać się po drzewach. Polują zawsze w porze nocnej, wyłapują ptaki, sarny oraz jelenie, czasem nawet na myszy, żaby i żbiki. Samice rysia dojrzałość płciową osiągają w wieku 2 lat, wówczas rodzą około 2 lub 3 młodych. Okres godowy wygląda bardzo ciekawie, gdyż samce bardzo zaciekle potrafią walczyć o samice. Jednak po okresie godowym rysie powracają do samotnego trybu życia. Ciąża u samic trwa 2,5 miesiąca. Trzeba też wiedzieć, że rysie możemy spotkać również na terenie naszego kraju, szczególnie w rezerwatach przyrody. Zaliczany jest do jednych z największych drapieżników, jakie występują na terenie naszego kontynentu. Rysie objęte są ochroną. Tygrysy można spotkać głównie w Indiach, na Syberii, w Chinach, Indonezji oraz na Półwyspie Indochińskim. Długość ich tułowia wraz z głową sięga nawet 280 centymetrów. Zwierzęta te charakteryzują się bardzo długim ogonem sięgającym nawet 110 centymetrów. Do zamieszkania upodobały sobie lasy oraz brzegi rzek, na których występują duże i gęste zarośla. Samce tygrysów żyją samotnie i wyznaczają sobie własne terytorium, są bardzo wrażliwe, jeśli jakiś obcy osobnik, próbuje się zbliżyć na ich teren. Najchętniej polują w nocy. Mają bardzo długie i zwinne łapy, które ułatwiają skoki za ofiarą. Rozpędzony tygrys może przeskoczyć nawet 6 metrów. Tygrysy są również świetnymi pływakami, dlatego też chętnie polują na zwierzęta żyjące w wodzie. Jeśli chodzi o pożywienie najczęściej zjadają jelenie i dziki. Należy też wiedzieć, że tygrysy mimo, że są mięsożerne rzadko atakują ludzi. Młode tygrysy osiągają dojrzałość dopiero po około półtora roku, wówczas są w stanie same wyruszyć na nocne polowanie.