Aphonopelma geotoma
Jest bardzo łatwy w hodowli. Ptasznik Aphonopelma geotoma niewątpliwie jest dość łatwy w hodowli. Co do tej kwestii raczej nie ma kompletnie żadnych większych wątpliwości. Jest to kwestia raczej zdecydowanie dość oczywista. Myślę, iż nie ma co do tego wątpliwości. Aphonopelma geotoma został odkryty stosunkowo dość niedawno. Miało to bowiem miejsce dokładnie w tysiąc dziewięćset trzydziestym siódmym roku, czyli siedemdziesiąt dwa lata temu. Jest to w każdym razie naprawdę bardzo interesujący ptasznik. Odkrył go naukowiec Chamberlin. Temu człowiekowi zawdzięczamy naprawdę wiele odkryć. Jeśli chodzi o siłę jadu ptasznika Aphonopelma geotoma, to w skali od jeden do sześć ma on dokładnie dwa. Jeśli chodzi o trudność w jego hodowli, to Aphonopelma geotoma ma dokładnie jeden. Co do trudności z jego dostępności, to Aphonopelma geotoma ma w sakli od jeden do sześć notę zdecydowanie najwyższą, czyli sześć. Jest to więc niezwykle rzadki ptasznik. Śmiało można stwierdzić, iż ptasznik Aphonopelma geotoma jest jednym z najrzadszych na całym świecie. Bardzo dawno został odkryty. Ptasznik Aphonopelma hentzi niewątpliwie został odkryty bardzo dawno temu. Co do tej kwestii raczej nie ma kompletnie żadnych wątpliwości. Jest to całkiem dobry ptasznik dla początkujących hodowców. Chociaż nie jest on wcale absolutnie łatwy w zdobyciu. Co prawda zdobycie ptasznika Aphonopelma hentzi nie graniczy z cudem, ale do najłatwiejszych rzecz również z całą pewnością nie należy. Nie ma wątpliwości tak naprawdę co do tej kwestii. Aphonopelma hentzi został odkryty dokładnie sto pięćdziesiąt siedem lat temu, czyli w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym drugim. Jest to więc naprawdę dość dawno temu. Odkrył go naukowiec Girard. Aphonopelma hentzi pod względem siły jadu w skali od jeden do sześć ma dokładnie dwa. Jeśli chodzi o trudność w jego hodowli, to ptasznik Aphonopelma hentzi ma dokładnie jeden. Co do dostępności ptasznika Aphonopelma hentzi, to w skali od jeden do sześć ma on dokładnie trzy. Jak więc widać, ptasznik ten jest wręcz idealny dla średnio zaawansowanych hodowców ptaszników. Jest on wart naszej uwagi.
Wywodzący się z Afryki przodek geparda, obecnie żyjący na terenie Ameryki.Puma jest zwierzęciem zaliczanym do małych kotów i występującym w Ameryce, od Kanady po Patagonie. Mierzą one do dwóch metrów długości i ważą do siedemdziesięciu kilogramów. Samice są zdecydowanie mniejsze – około pięćdziesięciu kilogramów. W górach Ameryki spotykane są samce ważąca ponad sto kilogramów.Ssak ten jest drapieżnikiem żywiącym się głównie małymi ssakiem, które konsumuje zaraz po upolowaniu. W przypadki, kiedy uda mu się złapać duże zwierze, którego nie jest w stanie zjeść, chowa je. Pumy nie jadają z reguły nieświeżego miejsca, jednakże w przypadku, kiedy nie mają co zjeść, powracaj do schowanej zdobyczy.Ciąża pumy trwa około trzech miesięcy, na świat przychodzi do czterech małych kotów. Po urodzeniu są one ślepe i wymagają opieki samicy. Ich futro pokryte jest cętkami, a na ogonie mają czarne pierścienie. Usamodzielniają się mając dwa lata.Badania wykazały, że puma jest spokrewniona z żyjącym w Afryce i Azji gepardem. Można, więc przypuszczać, że przywędrowała do Ameryki mostem lądowym Beringa koło ośmiu milionów lat temu. Zwierzę przez stulecia bezpodstawnie posądzane o krwiożerczość.Zwierzę to występuje w kilku podgatunkach zajmując różne terytoria w Azji, Europie i Ameryce. W Polsce występuje w Puszczy Białowieskiej, na Mazurach i w Karpatach. Swoim wyglądem i rozmiarem bardziej przypomina psa. Osiąga długość ciała do stu trzydziestu centymetrów i waży do czterdziestu pięciu kilogramów. Prowadzi osiadły tryb życia, zasięg jego polowania obejmuje nawet tysiąc kilometrów. Żyje w lasach liściastych bądź iglastych, ważne jest jednak, aby to były duże kompleksy leśne, do których człowiek rzadko dociera. Ryś mieszka w starych pniach drzew, otworach skalnych, wykrotach. Jak większość kotowatych jest samotnikiem.Drapieżnik prowadzi nocny ryb życia, jednakże podczas dnia nie śpi tylko wygrzewa się w słońcu. Dieta rysia składa się z różnej wielkości ssaków, nie pogardzi jednak nawet owadami. Na dużą zwierzynę poluje głównie zimą. Mając wspaniały wzrok i słuch namierza ofiarę, bezszelestnie się do niej zbliża i będąc kilka metrów od niej kilkoma susami chwyta ją. Atakując sarnę lub inne wyższe zwierze rzuca się mu na szyję. Największy przedstawiciel rodziny kotów.Tygrys zmierzony wraz z ogonem osiąga cztery metry długości. Największe osobniki ważą do trzystu dwudziestu kilogramów. Tak jak większość przedstawicieli rodziny kotów tygrys jest samotnikiem. Jego futro zdobią pręgi na jasnym tle. Zwierzę poluje w cienistej, wręcz mrocznej dżungli albo gęstych suchych zaroślach, a takie ubarwienie umożliwia mu zbliżenie się i bycie niewidocznym. Tygrys bezszelestnie zbliża się do swojej ofiary i będąc około dziesięć do dwudziestu metrów od niej rzuca się jednym skokiem. Siła, z jaką tygrys atakuje ofiarę jest bardzo duża. Schwytaną ofiarę łapie za gardło i dusi. W przypadku, kiedy zwierzęciu nie uda się za pierwszym razem schwytać ofiary nie biegnie za nią, tylko czatuje na następną.Tygrysy łączą się co roku z inną samicą. Po okresie godowym zwierzęta rozchodzą się. Po około stu dniach ciąży samica rodzi do trzech małych. Kociaki po urodzeniu są ślepe, ale ruchliwe. Przez pierwsze tygodnie małe są uzależnione od matki, po pięciu tygodniach zaczynają interesować się mięsem.