Świat zwierząt

Skunksy żyją od 8 do 12 lat. Osiągają długość do 40 centymetrów i tyle samo długości ma również ich ogon. Ważą od 1,5 do 2,5 kilograma. Ciąża trwa zwykle 66 dni, a z jednego miotu rodzi się do 10 młodych skunksów. Obecnie skunksy są zaliczane do rodziny o tej samej nazwie, choć wcześniej przypisywane były do rodziny tzw. łasicowatych. Znane są przede wszystkim z odstraszającego zapachu, którego zadaniem jest odstraszenie wroga. Skunksy mają barwę czarną z szerokim białym pasmem na grzbiecie, dzięki czemu można je z daleka rozpoznać. Najwięcej skunksów mieszka w Stanach Zjednoczonych oraz w Kanadzie. Jak na razie gatunek ten nie jest zagrożony wyginięciem, więc nie jest chroniony. Zwierzę to bardzo dobrze czuje się nocą i wtedy też wychodzi w celu zdobycia pokarmu. Jego pożywienie stanowią głównie owadami i małymi ssakami, ale nie pogardzą także owocami i jajkami. Skunksy to zwierzęta, które mają niewiele wrogów, dlatego też czują się bezpiecznie. Jedynie obawiać się mogą myszołowów i puchaczy. Wilki zamieszkują Europę, Azję oraz Amerykę Północną. W naszym kraju wilki możemy spotkać w województwie podkarpackim, podlaskim oraz małopolskim. Od kilku lat liczba wilków żyjących w polskich lasach ciągle maleje, a winę za ten stan rzeczy przypisuje się kłusownikom. Samice wilków są nieco mniejsze od samców. Wielkość dojrzałego wilka sięga około 200 centymetrów, jego wysokość 70 centymetrów. Waga waha się w granicach 80 kilogramów, ale zdarzają się także duże osobniki, które ważą nawet 80 kilogramów. Wbrew pozorom sierść wilka jest długa, gdyż długość włosa wynosi około 17 centymetrów. Pokrywa sierściowa zbudowana jest z dwóch warstw. Barwa wilków jest trójkolorowa występuje sierść, biała, szara oraz brązowawa. Zwierze to uwielbia wędrować, więc pokonanie dalekich odległości nie stanowi dla niego żadnego problemu. Dziennie może przespacerować nawet 20 kilometrów. Podobnie jak psy wilki potrafią naznaczać swoje terytorium. Jeśli chodzi o wydawane odgłosy to wilki zarówno wyją jak i szczekają. Zające nie żyją zbyt długo, gdyż najdłużej do 5 roku życia. Najczęściej zostają upolowane przez sprytne drapieżniki, jak na przykład lisy, jastrzębie czy też myszołowy. Zające to zwierzęta wyłącznie roślinożerne. Zające są gatunkiem łownym, ale są również objęte ochroną w niektórych miesiącach. Trzeba wiedzieć, że zwierzęta te należą do grupy, która potrafi wyrządzić szkody w gospodarstwie domowym. Zające mają długość od 40 do 75 centymetrów. Ważą z reguły od 3 do 6 kilogramów. Zające mają futro koloru szarego. Jednak zimą barwa ta jaśnieje, a sierść staje się bardziej gęsta. Charakterystyczną cechą tych zwierząt są uszy dłuższe od głowy oraz tylne nogi dłuższe od przednich, co znacznie ułatwia szybkie przemieszczanie się i dalekie skoki. Co ważne zające nie boją się wody, a jeśli będzie taka potrzeba będą w niej pływać. Zwierzęta te bardzo łatwo się płoszą. W ciągu roku samica zająca rodzi trzy razy. Z jednego miotu rodzi się średnio od 2 do 5 młodych zajęcy. Warto wiedzieć, że młode zające rodzą się od razu zdolne do samodzielnego poruszania się.

Skąd pochodzą tygrysy Każdy z nas wie, że tygrys jest największym zwierzęciem z rodziny kotowatych, do której możemy zaliczyć także nasze domowe koty. Ma on bardzo ciekawe pochodzenie. Zwierzę, od którego pochodzą tygrysy, nazywa się smilodonem. Obecnie zwierzę to już nie żyje, jednak udało nam się odnaleźć jego szczątki w arktycznej grocie. Jego zęby wyglądem przypominały klingi szabli, natomiast kły miały nawet do kilkudziesięciu centymetrów długości. Naukowcy twierdzą, że jakiś milion lat temu zwierzęta takie żyły w północnej części Azji. Teraz jest tam bardzo zimno, natomiast w dawnych czasach panował tam klimat podobny do tego, który teraz panuje w strefach umiarkowanych. Wraz z nastaniem czwartorzędu zaczęły się zlodowacenia, a więc tygrysy uciekały na południe. Niektóre jednak zostały i udało im się przetrwać i stąd mamy tygrysy syberyjskie. Dzięki wielkiej wędrówce tygrysów obecnie żyją one na całym świecie i wyróżnia się wiele ich gatunków. Zresztą i tak przez tysiące lat niektóre gatunki tygrysów wyginęły. Oko w oko z tygrysem Polowania tygrysów są bardzo czasochłonne, ale przeważnie zawsze są zgodne ze schematem – najpierw zwierzę wypatruje swojej ofiary, nieraz przez kilka godzin, a potem rozpoczyna się pościg. Tygrys często oczekuje, aż przyszły obiad przyjdzie na jakieś dziesięć metrów od niego, a dopiero wtedy rozpoczyna skok. Jeżeli zwierzę ucieknie, to tygrysowi nie chce się tracić sił na pościg. Przeważnie w nocy tygrys musi przejść jakieś dwadzieścia kilometrów. Tygrys musi uważać na dwie rzeczy – na niedźwiedzie i na jeżozwierze. Te pierwsze mogą go zabić, natomiast te drugie mogą pokaleczyć jego łapy, co powoduje ból, a nawet infekcję, która w niektórych przypadkach może doprowadzić do śmierci osobnika. Łatwo się domyślić, że tygrys lubi duże zwierzęta, na przykład jelenie czy bawoły. Jednak nie zawsze znajdują się one w pobliżu, dlatego też dieta tygrysa jest uzupełniana o drobne zwierzęta, na przykład o małpy. Tygrysy potrafią także łowić ryby. Na szczęście duże zwierzę będzie zjadana przez tygrysa przez kilka dni, dzięki czemu po udanym polowaniu można sobie kilka dni odpocząć.