Bydło
Kilka słów o zwierzętach Obecnie niektórzy naukowcy skłonni są widzieć w bydle raczej zagrożenie dla środowiska naturalnego niż źródło dobrobytu dla jego posiadaczy. Krytykują współczesne sposoby hodowli bydła z ekonomicznego punktu widzenia, uważając je za znacznie mniej opłacalny sposób wykorzystania ziemi niż uprawa roślin. Współczesne bydło domowe należy w większości do dwóch gatunków. Gatunek Bos taurus obejmuje rasy pochodzenia europejskiego, a Bos indicus garbate rasy zebu i brahman z południowej Azji i Afryki. Bawoły to odrębna, choć spokrewniona z bydłem domowym grupa zwierząt. Bawół afrykański występuje w pobliżu zbiorników wodnych południowej i wschodniej Afryki, bawół indyjski zamieszkuje bagniste okolice południowej i wschodniej Azji. Silne i odporne, mogą one znieść skrajne mrozy i upały. Bawół domowy jest udomowioną odmianą bawola indyjskiego. Hodowany jest dla mięsa, mleka, skór, a także jako zwierzę pociągowe i juczne. Rogi wielkorogich ras w Chinach służą do wyrobu galanterii i pamiątek. Czasami do bydła zaliczane są również charakterystyczne niegdyś dla prerii Ameryki Północnej bizony; zamieszkujące Tybet, w części udomowione jaki; gaury znane w formie udomowiomej jako gajale oraz bantengi z tropikalnych lasów Azji Południowej, udomowione na indonezyjskiej wyspie Bali i znane pod nazwą bydło bali. Daty i ilości W roku 1997 liczba ludzi na świecie osiągnęła prawie 6 miliardów, w ciągu roku zwiększa się o 1,7%. Bydło spożywa rocznie prawie 600 milionów ton zboża, czyli 1/3 światowych zbiorów, dając w zamian tylko 66 milionów ton wołowiny. Ta sama ilość zboża, spożyta bezpośrednio mogłaby wyżywić prawie miliard ludzi, czyli mniej więcej tyle, ile obecnie cierpi z niedożywienia lub głodu. Co ciekawe, Indie, kraj z największym pogłowiem bydła na świecie (195 milionów sztuk), nie należy do największych producentów wołowiny. Dla hinduistów, czyli znakomitej większości mieszkańców tego kraju, krowa jest zwierzęciem świętym. Mięso wołowe jest więc spożywane wyłącznie przez zamieszkujących ten kraj muzułmanów i chrześcijan, którzy stanowią zaledwie 14% ludności. Największym producentem wołowiny są Stany Zjednoczone, które i tak, w związku z ogromnym popytem, muszą importować mięso wołowe. Największe spożycie wołowiny notuje się w Argentynie. Każdy mieszkaniec tego kraju zjada rocznie 85 kilogramów tego mięsa. Spożycie wołowiny jest bardzo duże również w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii.
Najszybszy kot świata. Gepardy są najszybszymi zwierzętami świata i na krótkich dystansach osiągają nawet do stu dwudziestu kilometrów na godzinę. Z powodu swojej szybkości obrały inną taktykę polowań- polegają w dużej mierze na tym, co widzą i na sprawności mięśni swoich łap. Nie osiągają dużych rozmiarów, a ich ciało ma idealnie smukły kształt, co ułatwia im minimalizowanie oporów powietrza. Są to jedyne zwierzęta należące do rodziny kotowatych, które nie umieją ryczeć, ale za to wydają z siebie masę innych dźwięków. Tak jak i inne kotowate polują wtedy, kiedy słońce nie przypieka już tak bardzo ziemi. Maja ubarwienie płowe z okrągłymi czarnymi cętkami na całym ciele. Gepard poluje na nieco mniejsze zwierzęta. Nie ma na tyle silnych szczęk ani dużej wagi, by móc zapolować na nosorożca, czy też hipopotama. W dawnych czasach gepard był jednym z najbardziej popularnych zwierząt afrykańskich, które człowiek udomowił. Gepard może polować tylko na zwierzynę, która przed nim rzuca się do ucieczki. Jeśli jednak tego nie robi, gepard nie jest w stanie na nią zapolować. Niektóre gepardy zamiast cętek maja paski na grzbiecie, jednak jest to niezwykle rzadkie zjawisko. Wodne zwierzę Afryki.Hipopotam jest zwierzęciem żyjącym w Afryce i należy do rodziny hipopotamowatych. Do tej rodziny należą tylko dwa gatunki hipopotama: nilowy oraz karłowaty. Należy do zwierząt parzystokopytnych i jest w dużej mierze roślinożercą. Hipopotamy są zwierzętami stadnymi, w których występuje jeden samiec i samice. Najczęściej liczba zwierząt w stadzie waha się od dziesięciu do czterdziestu. Ciążą u samicy trwa osiem miesięcy. Hipopotamy są żyworodne a młode ssie matkę nawet pod wodą. Właśnie w wodzie zwierzęta spędzają większość dnia i na żer wychodzą dopiero jak zajdzie słońce. W ciągu dnia promienie słoneczne mogłyby wysuszać delikatną skórę zwierzęcia. Są jednymi z najniebezpieczniejszych zwierząt sawanny, a ich liczebność szacowana jest na sto dwadzieścia tysięcy osobników. Ich waga szacowana jest na około tysiąc osiemset kilogramów, do stu pięćdziesięciu centymetrów wysokości i około trzystu pięćdziesięciu centymetrów długości. Prowadzą wodno- lądowy tryb życia. Młode hipopotamy pozostają pod opieką matki około jednego roku.
Dyskowce są rybami bardzo często spotykanymi w akwariach, a o wiele bardziej znane są jako paletki. Należą do rodziny pielęgnicowatych. Ich naturalnym środowiskiem jest dorzecze rzeki Amazonki. Paletki charakteryzują się przede wszystkim tym, że ich ciała są bardzo mocno spłaszczone – stąd właśnie taka, a nie inna nazwa. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą nawet i ponad dwadzieścia centymetrów. Są bardzo pięknie ubarwione – i to na rozmaite sposoby, z tego właśnie są tak mile widziane w akwariowych hodowlach. Niestety, nie należą do zwierząt łatwych do hodowania, mają odpowiednie wymagania co do parametrów wody, wielkości zbiornika, roślin akwariowych i tym podobne. W przypadku jakichkolwiek, najmniejszych chociażby niedociągnięć, nie ma szans na utrzymanie tej ryby w hodowli. Poza tym dla wielu osób zaporowe są ceny, które za paletki trzeba zapłacić. W naszym kraju od siedmiu lat funkcjonuje Polski Klub Miłośników Dyskowców. Paletki stale goszczą na akwarystycznych konkursach. Akara z Maroni to jedna z częściej hodowanych przez akwarystów ryb. Określana jest również mianem akary marońskiej. Jest to zwierzę słodkowodne reprezentujące rodzinę pielęgnicowatych. Spośród innych ryb należących do tej właśnie rodziny wyróżnia się tym, że jest dość spokojna. W warunkach naturalnych występuje w wodach takich krajów jak Gujana oraz Surinam. Samce są większe aniżeli samice – dorosłe osobniki osiągają długość ciała liczącą nawet do dziesięciu centymetrów, podczas gdy u samic jest to przeciętnie sześć. Ponadto u samców płetwy są nieco bardziej wydłużone, natomiast barwy odznaczają się u niego większą intensywnością. Jeżeli chodzi o kolor ciała tych ryb, to może on być albo czerwonawy, albo też żółtobrunatny. Akary marońskie preferują temperaturę wody mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwudziestoma trzema stopniami Celsjusza a dwudziestoma sześcioma. Preferencje co do akwarium natomiast są natomiast takie, że musi to być stosunkowo duży zbiornik o dosyć gęstej roślinności. Kirysek spiżowy jest rybą bardzo często spotykaną w akwariach. Jest przedstawicielem rodziny kiryskowatych. Określany jest również mianem kiryska metalicznego. Naturalnym środowiskiem tej ryby są kraje Ameryki Południowej. Jest ona idealna do ogólnej hodowli, albowiem wobec innych gatunków ryb żyjących w akwarium wykazuje się bardzo łagodnym i spokojnym nastawieniem. Nie są dużymi rybami – dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą maksymalnie około siedmiu centymetrów, przy czym zaznaczyć koniecznie trzeba, iż samice są większe aniżeli samce. Lubią temperaturę wody oscylującą w przedziale pomiędzy dwudziestoma pięcioma a dwudziestoma siedmioma stopniami Celsjusza, chociaż w ostateczności wytrzymają i w nieco niższych temperaturach. Hodować należy je w akwariach, których pojemność wynosi przynajmniej osiemdziesiąt litrów. Bardzo istną sprawą są kamyki, które będą położone na dnie – nie mogą być zbyt ostre, ponieważ ryby te mają w zwyczaju przekopywanie dna zbiornika (szukają pożywienia).